hallo allemaal.
Ik weet hoe het is om je moeder te missen op welke leeftijd je ook bent.
Ik ben mijn moeder verloren in 1992.
Ik was zelf 17 jaar oud.
Nooit geen afscheidt kunnen nemen.
Mijn moeder kreeg op een vrijdag avondt haar 1e hersenbloeding,zaterdag s"morgens de 2e,s"middags de 3e"en de 4e zondag op maandagnacht om 3.55,deze heeft ze niet overleeft"en aan de ene kant maar ook dat onze lieve heer haar heeft gehaalt"ze had geen kastplantje willen zijn.Haar laatste woorden waren"er staat een pan verse kippesoep in de koelkast"neem maar mee voor dat het zuur is"ok mam"komt goed,denk jij maar aan jezelf.kus,kus.Dag schatje,tot morgen.
Haar sterfdag was voor mijn echt een heftige dag(09-08),altijd huilen,niet eten(al dagen van te voren niet)
Ik wist op die dag komt alles weer boven.
waarom nu al"ze was pas 46 jaar

.
Ze had nog zoveel in petto.
10 jaar na data,werdt ik zwanger van ons dochtertje.Ik was in augustus uitgetelt.
Ik maar hopen niet op 9 augustus"dat was mama"s dag.
Nou"mijn dochter is op 09-08 geboren om 3.55'(

.Niet te geloven toch,hier heeft zij voor gezorgt,kan toch niet anders.Mama heeft ervoor gezorgt dat ik van een verdrietige dag een feestdag moest maken.
Ze is inmiddels 6 jaar oud,en nog steeds staat mama,met een kaarsje op de kast,en de slingers hangen er boven die dag 0908.
Al is het nu al een poos geleden,maar mam ik mis je nog dagelijks.
kus van jolanda